Dikkatsizlik Yakınmasıyla Başvuran Ergenlerin Aldıkları Tanılar

Öner Ö., Öncü B., Sağduyu G, Canat S.

Ankara Tıp Fakültesi, Çocuk Psikiyatrisi Anabilim Dalı, Ankara.

Amaç: Birincil yakınması dikkat eksikliği olan ergen olguların aldıkları tanıların incelenmesi. Yöntem: Ergen psikiyatrisi kliğine başvuran 43 olgu görüşmelerle değerlendirilmiş ve DSM-IV ölçütlerine göre tanı konulmuştur. Olgular ayrıca Beck Depresyon Envanteri (BDE) ve Sürekli-Durumsal Kaygı Envanteri (SDKE) ile değerlendirilmiştir. Bulgular: 43 ergen (22 erkek 21 kız, yaş ortalaması 15.9) olgudan onbiri (%25.6) dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (DEHB), onikisi (%27.9) major depresyon, dördü (%9.3) anksiyete bozukluğu, üçü (%7.0) anksiyete bozukluğu ile komorbid major depresyon, beşi (%11.7) DEHB ile komorbid major depresyon, biri de (%2.3) mental retardasyon tanısı almıştır. Yedi olgu ise (%16.3) herhangi bir tanı almamıştır. Major depresyon tanısı alan olguların BDE ve SDKE puanları DEHB olan olgulara ve herhangi bir tanı almayan olgulara göre daha yüksektir. Tartışma: Dikkat sorunları ile başvuran bu ergen örnekleminde DEHB ve major depresyon en sık konulan tanılardır. Olguların hemen hemen beşte birinde dikkat bozukluğuna neden olabilecek birden fazla tanı saptanmıştır. Kız olgularda daha çok depresyon ve anksiyete bozukluğu, erkek olgularda daha çok DEHB tanısı konulmuştur. Ergen psikiyatrisine dikkat sorunları nedeniyle başvuran olguların birden çok tanı için taranması gereklidir.

Anahtar Sözcükler: Ergen, dikkat, dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu, anksiyete, depresyon.

Tam Metin

ISSN:1301-3904