...Dernek
...Kongreler
...Yayınlar
...Haberler
...Duyurular
...Kanun ve Yönetmelikler
...Komisyonlar
...Ailelere Bilgiler
...Ölçekler
ÜYE GİRİŞİ

Kullanıcı Adı

Parola

 

 
 
   

Önyazı

 
     
 

Transplantasyon Sonrası Yaşama Uyum: Grup Yaşantısı İçerisinde Üç Vakanın Değerlendirilmesi

Koçkar A.İ., Soysal Ş., Alparslan S., Şenol S., Buyan N.

Gazi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, Ankara.

Amaç: Kronik böbrek yetmezliği organik kökenli bir hastalık olmakla birlikte psikolojik psikososyal sorunları da beraberinde getirir. Temel tedavisi diyaliz ve böbrek naklidir. Organ nakli olan bireylerin yoğun bir şekilde desteğe ihtiyaçları olmaktadır. Bu çalışmadaki amaç organ nakli sonrası olgulara destek sağlamak ve grup yaşantısı içinde ortaya çıkan temaları belirleyerek daha sonraki gruplara ışık tutmaktır. Yöntem: Bu çalışma 1994 yılında Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisi Anabilim Dalı bünyesinde yapılan bir araştırmanın devamı niteliğindedir. Bu araştırmada diyaliz ünitesinde kronik böbrek hastalığı nedeniyle izlenmekte olan, yaşları 8-18 arasında değişen 4 erkek ve 1 kız ile bir etkileşim grubu çalışması yapılmıştır. Bu gençler benlik saygısı, durumluk ve sürekli kaygı, depresyon ve problem çözme ölçekleri ile değerlendirilmişlerdir. Bu gençlerde gelişim özelliklerinden dolayı ortaya çıkan kaygılar dışında hastalığa ilişkin kaygılarının yoğunlaştığı izlenmiştir. Ortaya çıkan tabloda gençlerin, ancak transplantasyon ile sorunlarının tamamıyla çözüleceği inancında oldukları görülmüştür. Bu gruba katılıp 1997 yılında böbrek nakil olan 1 kız ve 1 erkek hasta ile önceki gruba katılmamış ancak aynı dönemde böbrek nakil yapılan bir diğer hasta Gazi Üniversitesi Çocuk Psikiyatrisi Anabilim Dalı’nda 1998 yılında 15 hafta süren süren “transplantasyon sonrası yaşama uyum grubu” ile izlenmişlerdir. Sonuç: Olgular, aile, hastalık algısı, geleceğe ait beklentiler ve terapiste yansıtılan duygular bağlamında ele alınıp değerlendirilmiştir. Ortaya çıkan temalar güven duygusunun azalması, aileye uyum, geçmiş ve gelecekle ilgili kaygılar, ve organı n beden tarafından reddedileceği korkusu olarak belirlenmiştir. Bu alanlarda transplant olgularına destek sağlanmasının tedavinin başarısı açısından gerekli olduğu düşünülmüştür.

Anahtar Kelimeler: Kronik böbrek yetmezliği, transplantasyon, benlik saygısı, kaygı, depresyon, problem çözme.

 

ISSN:1301-3904