Çocuk ve Ergenlerde Travma Sonrası Stres Bozukluğu

Oğuz T.F., Kılıç E.Z.

Ankara Üniversitesi, Psikiyatri Anabilim Dalı, Ankara.

Amaç: Travma sonrası stres bozukluğu tanısı ilk olarak 1980 yılında DSM-III ile resmi tanı kategorisi haline gelmiş ve DSM-IV’te de bazı değişikliklerle yer almıştır. ICD-10 tanı sınıflamasında da travma sonrası stres bozukluğu tanısı bazı farklarla yer almaktadır. Bu yazıda, çocuklarda ve ergenlerdeki travma sonrası stres bozukluğu tanısının tarihsel, kavramsal, klinik özellikler ve önerilen sağaltım yöntemleri açısından tartışılması amaçlanmıştır. Yöntem: Bu amaca yönelik olarak, konuya ilişkin olarak şimdiye kadar yayınlanmış ve bulunan toplam 61 kaynak gözden geçirilmiştir. Bulgular: Travma sonrası stres bozukluğu çocuk ve ergenlerde özgün ve çeşitli dışavurumlarla kendini gösterebilir. Bu nedenle bu popülasyon grubunda olanlardaki belirti ve bulgular konusunda uyanık ve dikkatli olmak gerekir. Sağaltım yöntemleri içinde hem ilaç sağaltımının hem de psikoterapinin yeri bulunmaktadır, fakat çoğunlukla psikoterapi birincil sağaltım yöntemi olarak kabul görmektedir. Sonuç: Bu konuda daha kapsamlı çalışmalara gereksinim duyulmakta ise de bugüne kadar oldukça zengin bir veri birikiminde de sağlandığı görülmektedir.

Anahtar Sözcükler:Travma sonrası stres bozukluğu, tanı, sağaltım.

ISSN:1301-3904